اشعار عرفانی و مذهبی و اجتماعی

الهی

الهی! بر هر که داغ محبت خود نهادی،

خرمن وجودش را به باد نیستی در دادی.

الهی! همه آتش ها بی محبت تو سرد است

و همه نعمتها بی لطف تو درد است.

الهی! مخلصان به محبت تو می نازند

و عاشقان به سوی تو می تازند.

کار ایشان توبسازکه دیگران نسازند،

ایشان را تو نواز که دیگران ننوازند.

الهی! محبت تو گلی است محنت و بلا خار آن،

آن کدام دل است که نیست گرفتار آن.

الهی! از هر دو جهان محبت تو گزیدم

و جامه بلا بریدم و پرده عافیت دریدم